Hier zijn we dan nog een keer.
Na een periode van zon , strand en zee, breken er nu andere tijden aan.
Ik ben tai-chi aan het volgen op een magische plek in Sintra, te midden van de bossen met zicht op een prachtvallei. De les wordt gegeven door een Duitse, klassiek geschoolde pianiste die blijkbaar in Portugal terecht is gekomen en hier ook lesgeeft en vloeiend Portugees spreekt.
Ik doe moeite om alles te verstaan, maar gelukkig spreken de bewegingen soms ook voor zich.
Volgende zondag start ik een cursus vegetarisch koken, ook in het Portugees met theorie en al... aiaiai
Morgen zou er een fascia cursus starten...maar....gister kreeg ik bericht "het zal doorgaan", vandaag "we weten nog niet of het zal doorgaan". Morgen verzamelen we dus in de school voor naturologie en dan gaan we ter plekke horen of de lessen zouden starten. Typisch Portugees, niets is ooit zeker ! Ik kan me voorstellen dat dat in de werksfeer voor oneindig veel ongemak kan zorgen.
Pieter heeft dit ook constant voor, repetities gaan plots niet door en concerten worden de dag zelf gearrangeerd of eerder afgezegd, redenen waarom...duistere Portugezen.
Dat went niet zo'n soort inefficiëntie, gelukkig maakt Pieter daar niet zo'n probleem van, dat gebeurt blijkbaar nog wel vaker onder muzikanten.
Ondertussen weet ik dat die cursus niet zal doorgaan, door te kleine opkomst maar er zouden wel andere lessen georganiseerd worden..."zouden".
Van efficientie gesproken... de afgelopen dagen zijn we in de weer geweest omdat Pieter werd aangehouden door de politie en kregen we een boete omdat we onze auto niet hadden geregistreerd na 6 maanden hier te verblijven.
Wij de dag nadien op zoek naar een politiekantoor ergens in Lissabon aan de haven. Na heel lang zoeken vinden we dit bureau waar de politie ons inschrijvingskaart van de auto had achtergehouden.
We trachten die man zo goed als mogelijk te woord te staan en leggen uit dat we hier maar tijdelijk wonen en nog steeds in België geregistreerd zijn en daar ook alle belastingen betalen.
Enfin na veel uitleg is er duidelijk geen ontkomen aan, betalen zullen we. Toppunt van al, na het betalen van de boete, krijgen we onze kaart van de auto niet terug en worden we naar een soort belastingsdienst gestuurd en daar zouden we dan via een bode ( die de papieren rond 16 u naar daar zou brengen) eventueel onze papieren kunnen terugkrijgen.
Echt !!! Pieter en ik wij vielen van de ene verbazing in de andere...je moet je namelijk een stokoud bureau voorstellen met van die loodzware oude ijzeren verroeste bureaus , stapels papieren dossiers, dozen met nep Nike schoenen in , (onderschept door de douane), met daar dan een bediende achter die er héél lang over doet om enkele formulieren in te vullen , dan het precieze bedrag van onze boete (hij had geen wisselgeld, t was te passen) in een envelopke steekt en dat dossier met geld en al moet dan met een bode meegestuurd worden...al goed dat ze de postduiven hier hebben afgeschaft !
Wij houden hardnekkig vol dat we die dag nog onze autopapieren terugwillen en gelukkig waren ze op de belastingsdienst wel gewillig om dat terug te geven. Maar het verdict luidde, uw auto importeren en een hele procedure doorlopen om een Portugese nummerplaat aan te vragen, want eigenlijk "moet u nu het land verlaten" zei die mevrouw!
Enfin...wij dus de hele week in de weer van de ene overheidsdienst nr de andere vr de nodige papieren en stempels...een klucht hoor als buitenlander !
Laatste etappe, terug naar dat belastingsbureau en wat blijkt, een andere dame staat ons daar te woord ( net iets gewilliger dan de vorige)...dit alles is vr niets nodig, zolang je hier geen inkomsten hebt en geen eigen huis bezit , mag je hier rondrijden....ik kan u verzekeren, moesten we nu lachen met onze eigen stommiteit of de Portugezen verwensen !
M.a.w. de regels in Portugal zijn er om NIET na te leven, de belastingen zijn er om te ontduiken, werken doe je alleen als het ECHT nodig is en in 't zwart -:)
Wat wel aan te raden is, is beslist elke dag genieten van wat de dag kan brengen zonder haast te maken, en de eindsom van dit alles is dat deze economie niet echt vooruitgang boekt.
Allé wij Belgen moeten niet spreken want we gaan er ook niet echt op vooruit als ik het zo hoor.
Solidariteit kennen de Portugezen wel, daar kunnen wij nog wel iets van leren.
Pieter en ik zijn beschaamd om te zeggen dat we Vlaams geboren zijn. Zoals Belgie zich nu profileert en zoals "de Vlamingen" zich nu wrikken en draaien om toch maar onafhankelijk te worden...het stemt mij triest dat we niet in staat zijn om tot een compromis te komen. Als geen één van de partijen water in de wijn doet dan gaat dit kapot en dan gaan we richting een verarming van ons land, verarming van ons menselijke mogelijkheden, verarming van ons sociale vaardigheden en verenging van onze geest. Compleet foute boel.
Het is overal wat natuurlijk, dit land hier, Portugal, houdt de schijn hoog op en draait mee met de Europese mallemolen maar verzuipt een beetje in oude gewoontes en neigt soms meer naar een Arabisch land dan naar een Westers land.
Lissabon lijkt een kosmopolitische stad te zijn...een vriend van Pieter zei dat de dichtsbijzijnde kosmopolitische stad Madrid is -:) en dat van een Portugees - half Engelsman wel.
Ook op menselijk vlak merken we op dat er niet zo'n grote verscheidenheid is aan types mensen, als je dat zo kan noemen..
Je hebt de vrij begoede, geciviliseerd Portugees, gekleed in typisch country-city stijl alla "Scappa", die het geld laat rollen en vooral gericht zijn op het etaleren van hun welzijn en rijkdom, die op tijd trouwen en nadien kinderen maken. De kinderen gaan naar een goede school met uniform en broertjes en zusjes zijn allemaal identiek gekleed.
En dan heb je de hippies...ook van rijke thuis maar die klitten samen in een soort van communes en houden zichzelf voor dat ze het goed stellen en dat ze de wereld gaan veranderen, bevallen thuis op eigen houtje en vinden dit alles natuurlijk en logisch...tja.
En dan de boerenmensen waar wij ons onder bevinden, aller beste bedoelingen, zeer vrijgevig maar arm
Het wordt er niet beter op, zeker de oudere mensen kunnen niet rondgeraken van een zéér pover pensioen.
Dus luister beste Flaminganten:
het gaat zéér goed met jullie,
jullie zijn géén bedreigde mensensoort
de Walen willen jullie niet kapot
we komen niets te kort.
Iedereen geniet van een degelijke gezondheidszorg - wie het nodig heeft, krijgt een minimumloon - wie werk zoekt zal er vinden - wie wil studeren kan dat met of zonder beurs - wie zonder job valt krijgt een uitkering - wie wil bevallen van een baby, kan dat zoals zij dat wil met alle mogelijke zorg en luxe.
Er is voor iedereen wel wat, er is een verscheidenheid aan mogelijkheden en een verscheidenheid aan rijkdommen en dat maakt dat België een droomland is (ondanks de niet zo blauwe zee), dus hou nu gewoon op met palaveren en doe normaal !!!
Line
Valt nog mee, die "congé prolongé " !
Dag lieve vrienden en familie,
Even updaten:
In de kerstvakantie hadden we Wouter, Catharina en hun dochter Chiara op bezoek. Heerlijk met gelijkgezinden aan tafel zitten, de mannen samen surfen en de vrouwen gezellig kletsen over de kids. Heel fijn was het om jullie bij ons te hebben en samen Portugal een beetje te ontdekken.
Nadien hebben we 2 weken overbrugd als housesitters, in een apt. van een Belgisch-Portugees bevriend koppel, Marc en Catharina ! Gewoon de max voor ons, plots in een gewone woonst leven met 2 huiselijke poezen er bovenop. Nog eens merci vr die periode hé Marc en co. Oudjaar hebben we dus gevierd in dat apt in Sesimbra, ten zuiden van de Taag.
Nadien hadden we al een tijdje enkele dagen vakantie (hoor mij praten...vakantie?) geboekt in een B&B in de Algarve, 't is te zeggen de Alentejo Coast.... Wie tijd heeft en wil genieten van een mooi verzorgde B&B en volop in de natuur wil wandelen....echt de moeite ! De eigenaar is een jong koppel , zij was vroeger interieurarchitecte en hij werkte vr een NGO en ze hebben hun voorliefde voor de andere continenten in hun kamers en huisjes verwerkt en bovendien is alles ecologisch gerenoveerd met zwemvijver...!
Check eens op www.wonderfulland.com en type links boven "Muxima" in.
Het nieuwe jaar is goed begonnen...we hebben sinds vrijdag een nieuw huisje (zie foto) gevonden op het platteland, vlakbij Praia de Magoito en dichtbij Sintra.
Vanaf nu alle liefdesbrieven en andere levensverhalen nr onderstaand adres !
Rua da Favaqueira 19, 2705-757 Tojeira, Sintra, Pt
Ons huis heeft zoals jullie zien op de foto een grote tuin (lees graasweide vr de schapen uit de buurt). Het huis zelf is klein maar fijn met houten vloeren en ouderwetse tegeltjes...zo'n soort boerencharme.
Afgelopen dagen dus heel wat heen en weer geloop vr verhuis en aankoop van spullen..we hadden 1 sofa, 1 kinderbed en 2 stoelen...ondertussen hebben we ons meubilair al uitgebreid met allerhande tweedehands spullen die we gevonden hebben in Lissabon.
Afgelopen weken werd onze tijd opgeslorpt dr de zoektocht nr huurhuizen. Als je ergens woont waar de condities zo slecht zijn dat je dochter er ziek van wordt ...tja dan weet je dat je een foute keuze hebt gemaakt en dan is het zaak om snel iets anders te vinden.
Nu kunnen we om deze foute locatie al een beetje lachen maar toen maakte me dat behoorlijk nerveus en kort van stof. Maar goed dit alles ligt achter ons.
Vanaf nu gaan we vr de positieve en creatieve energie en licht-en helderheid in ons huis maar ook klaarheid in onze gedachten!
Wij hopen dat jullie ook allemaal een goed start hebben gemaakt en dat jullie dit jaar de kleine nuances van 't leven appreciëren !!
lentegroet uit Tojeira -:)
