Dipje...

Dag beste mensen,

Ook hier is de herfstige sfeer toegekomen en ja hoor de eerste snotneuzen lopen hier rond en Enna heeft net op eigen houtje (zonder antibiotica) een oorontsteking doorsparteld, flinke meid ! (zie foto met mutske aan)

We krijgen hier op 1 dag een mix van verschillende weertypes te verduren.

Aangezien we van onze living, langs buiten naar onze tweede hogerop gelegen (luxe -:))verblijf (zie foto's) moeten gaan is regen en wind niet altijd even evident!

De laatste dagen toch even de bedenking gemaakt dat spotgoedkoop wonen wel de max is voor de portemonnee maar we zijn toch wel een ander comfort gewoon...

Vooral als het begint te herfsten dan krijgen we het soms wel even moeilijk !

Gelukkig hebben we een supersterke dj in huis , namelijk onze computer die af en toe sterke hits door de boxen jaagt om ons op te vrolijken en een dansje te doen met ons dochter.

Morgen gaat ons dochter terug nr de creche en maken wij tijd om te verbroederen met de Lisboetas...is heel erg nodig want we voelen ons stilaan een beetje opgesloten hier vlakbij Ericeira. Voorlopig zijn de fasciamensen die vorig jaar workshops gaven in Lissabon er allemaal mee gestopt wegens kinderen op komst of oprichting van een centrum in Dornes...wat een tegenvaller...er zouden wel nog vrienden of collega 's zijn die workshops geven....

Jammer , dan maar op zoek naar een alternatieve bezigheid. Ik zal alleszins binnenkort officieel ingeschreven zijn in Portugal en uitgeschreven in Belgié en dat maakt het voor sommige praktische zaken iets makkelijker: aansluiting internet, jobke vinden, etc....

In het buitenland wonen, je met een gezin trachten te integreren en het land volop te ontdekken vraagt toch een heuse inspanning en zet je toch nog meer met de voeten op de grond dan ik (Line)dacht...tja da's dan ook weer een les om niet te vergeten hé.

We zijn vandaag een volkse sfeer gaan opsnuiven in Golega , een dorp dat dezer dagen rond de 11 de nov overspoeld wordt met paardenliefhebbers...we hebben niet zoveel te doen met paarden maar toch.

Van rijke paardenliefhebbers, met hun edele dieren zo prachtig verzorgd en uitgedosd tot Romazigeuners die nog met paard en kar rondreizen en die trachten allerlei rommel te versjacheren aan de passanten...grote contrasten en toch vrij broederlijk naast elkaar.

We zijn daar in een lokale cantine beland om te eten, was een heerlijke drukke volkse bedoening...waar we vis i.p.v. vlees kregen maar toch smaakte het en Enna genoot mee !

Wij hopen dat jullie het allemaal zeer goed stellen in België en zien graag jullie reacties verschijnen op onze blog of per mail of lekker ouderwets...een handgeschreven brief...

Rua do Brejo 35A, Foz de LIzandro, 2655 Ericeira

dikke kus aan jullie allen xxx